تله ی القاب پر زرق و برق
تا حالا شده حس کنی تو یه بازیِ مسخره گیر افتادی؟ بازیای که توش به جای پول، بهت برچسب میدن؟ تو ایران، این بازی اسمش “ارتقای شغلی بدون افزایش حقوق” هست!
به جای اینکه به اعتراضِ بهحقِت برای حقوق کم گوش بدن، یه لقبِ دهنپرکنِ شیک بهت میچسبونن و تبدیلت میکنن به “مدیر ارشدِ فلان”!
یهو میبینی شدی مدیر، اما جیبت هنوز خالیِ خالیِ! انگار یه تندیسِ طلاییِ توخالی بهت دادن! قشنگه، برق میزنه، اما وزنِ واقعی نداره!
این لقبها شاید بتونه دلِ آدم رو خوش کنه، اما شکم که سیر نمیکنه!
میشه بری پیشِ دوست و آشنا، پزِ مقامِ جدیدت رو بدی، چهار تا استوریِ اینستاگرامی با عکسِ ایلان ماسک و نقل قولهایِ انگیزشی بذاری، اما آخرِ ماه که میشه، همون حقوقِ کارمندیِ قبلی رو میگیری!
واقعیتِ تلخ اینه که این “مدیر” شدنها، بیشتر شبیهِ یه مُسَکِّنِ موقتیِ! یه جور فریبِ شیرین برایِ مخفی کردنِ بیارزشیِ واقعیِ کارِت!
شرکتها هم که استادِ ایجادِ پستهایِ جدید و عجیبغریب هستن! یهو میبینی شدی “رئیسِ هماهنگیِ امورِ فرااستراتژیک”!
عنوانش که آدم رو گیج میکنه، اما دریغ از یه ریال اضافه حقوق!
حالا به خودمون بیایم! چند تا لقبِ توخالی قراره زندگیِ ما رو بسازه؟ تا کی میخوایم گولِ این بازیِ مسخره رو بخوریم؟ تجربههای خودتون رو تو کامنتها برامون بنویسید.
